Model zawiera bowiem tylko te aspekty, które są podstawowe dla badania problemu, a więc stanowi uproszczoną charakterystykę danej operacji.
Wszystkie cztery przedstawione wyżej koncepcje metody matematycznej podejmowania decyzji harmonizować winny z metodami tradycyjnej kontroli kierowniczej, których podstawą teoretyczno-poznawczą jest także zasada gospodarności.
Zamieszczona poniżej tabela zawiera zestawienie pewnych przykładowo podanych czynności całego przedsięwzięcia, normalny czas i koszty wykonania tych czynności, skrócony czas czynności (zapasy czasu), powstałe stąd koszty oraz różnice między tymi dwiema wielkościami kosztów. Stanowi to program, który umożliwia podejmowanie odpowiednich decyzji.
W końcowej fazie rozważań przyjrzeć się wypada matematycznej metodzie obliczania kosztów całkowitych F(t) planowanej czynności.
Niech na koszty całkowite F(t) składają się koszty bezpośrednie f(t), koszty pośrednie g(t) oraz koszty tzw. utraconych szans h(t). Ponieważ koszty całkowite F(t) są sumą f(t), g(t) oraz h(t) mamy:
J(t) = f(t) + g(t) + h(t),
gdzie wymiarem t jest czas, np. dzień, tydzień.
Aby możliwie dokładnie prześledzić wpływy poszczególnych składników kosztów całkowitych P(t), rozpatrzeć należy kolejno koszty f(t), g(t) oraz h(t).
sklepy internetowe | lato grecja | Najlepszy jest Taras z Drewna egzotycznego.
|